میکروآنژیوپاتی‌ها، بیماری‌هایی هستند که عروق خونی کوچک – معمولاً مویرگ‌ها – را تحت تأثیر قرار می‌دهند و در بیماران دیابتی شایع‌تر هستند و معمولاً به عنوان عوارض میکروواسکولار دیابتی شناخته می‌شوند.

این عوارض میکروواسکولار می‌تواند به شدت به چشم‌ها (رتینوپاتی)، کلیه‌ها (نفروپاتی) و اعصاب (نوروپاتی) آسیب برسانند:

• رتینوپاتی دیابتی، یک عارضه میکرووسکولار دیابت است که شیوع آن با افزایش طول مدت بیماری افزایش می‌یابد. این بیماری با ادم ماکولا دیابتی مرتبط است، که علت اصلی از دست دادن بینایی در بیماران دیابتی در سن فعالیت-صرف نظر از جنسیت آنها- در نظر گرفته می‌شود.

• نفروپاتی دیابتی – یا بیماری کلیوی دیابتی – یکی دیگر از عوارض میکروواسکولار دیابت است که باز هم با طولانی شدن مدت بیماری، شیوع آن افزایش می‌یابد. نفروپاتی دیابتی، با وخامت مزمن عملکرد کلیه‌ها همراه است که با از دست رفتن پروتئین در ادرار مشخص می‌شود؛ نفروپاتی دیابتی، علت اصلی بیماری کلیوی در مرحله نهایی است.
• نوروپاتی محیطی دیابتی – شایع‌ترین عارضه میکروواسکولار دیابت – نیز در بیمارانی که به طور طولانی‌مدت به دیابت مبتلا بوده‌اند، شایع‌تر است. این بیماری که با اختلالات اندام تحتانی و پاها همراه است، علت اصلی ناتوانی ناشی از زخم و قطع پا، اختلال در راه رفتن و آسیب ناشی از سقوط است.